«تسبح له السموات السبع و الارض و من فیهن، و إن من شئٍ إلاّ یسبح بحمده، و لکن لا تفقهون تسبیحهم»
در هفت آسمان و زمین و آنچه ما بین آنهاست چیزی نیست مگر آنکه تسبیح خدا را گوید، و لیکن شما تسبیح ایشان را نمی فهمید. سورۀ اسراء (17) آیۀ 44.
در احادیث معتبر از امام صادق منقول است که: هیچ پرنده ای و حیوانی در دریا و صحرا شکار نمی شود مگر آنکه آن تسبیحی که دارد فراموش کند. و در حدیث دیگر میفرمایند:
جمیع وحشیان و مرغان و درّندگان با یکدیگر مخلوط بودند، تا آنکه فرزند آدم برادرش را کشت، پس از یکدیگر نفرت پیدا کردند و گریحتند و در حدیث دیگر منقولست که:
چون (کرکس) فریاد میکشد میگوید: ای فرزند آدم! هر قدریکه زندگی میکنی آخرش مرگ است.
(باز) میگوید: ای دانای پنهانیها و ای دفع کنندۀ بلاها و
(طاووس) میگوید که: بر خود ظلم کردم و مغرور به زینت خود شدم پس مرا بیامرز.
(خروس) میگوید: هر که خدا را شناخته یاد او را فراموش نمی کند و
(مرغ خانگی) میگوید: ای خداوند! حق توئی و گفتۀ تو حق است و
(قرقی) میگوید: ایمان آوردم به خدا و روز قیامت و
(عقاب) میگوید: هر که اطاعت خدا کند بدبخت نمیشود و
(شاهین) میگوید: سبحان الله حقاً حقا و
(جغد) میگوید: در دوری از مردم انس، بیشتر است. و
(کلاغ) میگوید: خداوندا نگاه دار مرا از شرّ دشمن.
(لک لک) میگوید: هر که از مردم تنها شد نجات یافت. و
(اردک) میگوید: آمرزش تو را میخواهم ای خداوند.
(هدهد) میگوید: بسیار شقّی است کسی که معصیت خدا کند. و
(قمری) میگوید: ای دانای پنهان و اسرار و رموز، ای خدا.
(گنجشک) میگوید: طلب آمرزش میکنم از خدا. و
(بلبل) میگوید: لا اله الا الله حقاً حقا و کبک میگوید: حق نزدیک است. و
(فاخته) میگوید: یا واحد یا احد یا صمد. و
(سبز قبا) میگوید: مولای من آزاد کن مرا از آتش جهنّم.
(کبوتر) میگوید: اگر گناه مرا نبخشی، شقّی و بدبخت خواهم بود. و
(شترمرغ) میگوید: معبودی غیر از خدا نیست و
(پرستو) سورۀ حمد میخواند و میگوید: ای قبول کنندۀ توبۀ توبه کاران. و
(برّه) میگوید: مرگ بس است برای پند گرفتن. و
(بزغاله) میگوید: که در امر بندگی اهتمام بسیار میباید کرد. و
(گاو) میگوید: دست از گناه بردار که خداوندی هست که تو را میبیند و تو او را نمی بینی و او خداوند عالمیان است. و
(فیل) میگوید: برای دفع مرگ قوّت و چاره سودی ندارد و
(یوز پلنگ) میگوید: یا عزیز یا جبّار یا متکبر یا الله. و
(شتر) میگوید: منزّه است پروردگاریکه ذلیل کنندۀ جبّاران است تنزیه میکنم او را و
(اسب) میگوید: منزّه است پروردگار ما و (گرگ) میگوید: که عذاب و ویل رای گناه کارانی که برگناه خود مصّر باشند و
(سگ) میگوید: بس است معصیتهای خدا برای خواری و
(خرگوش) می گوید: هلاک مکن مرا ای خدا! تو سزاوار حمدی. و
(روباه) میگوید: دنیا خانۀ فریب است و
(آهو) میگوید: نجات ده مرا از آزار و
(گورخر) میگوید: به فریادم برس اگر نه هلاک میشوم.
(پلنگ) میگوید: منزّه است پروردگاریکه بسیار عزیز است به محض قدرت خود تنزیه میکنم او را و
(عقرب) میگوید: که بدی چیز موحشی است پس حضرت فرمود هیچ چیز نیست مگر آنکه تسبیحی است آن را، و همچنین بنده در جایی شنیده ام که زمین روزی سه مرتبه بر انسان ندا میکند که: ای انسان دست گناه بردار. و باز هم این آیۀ مبارکه...
حق تعالی فرموده است:
«تسبح له السموات السبع و الارض و من فیهن، و إن من شئٍ إلاّ یسبح بحمده، و لکن لا تفقهون تسبیحهم»
در هفت آسمان و زمین و آنچه ما بین آنهاست چیزی نیست مگر آنکه تسبیح خدا را گوید، و لیکن شما تسبیح ایشان را نمی فهمید.
سورۀ اسراء (17) آیۀ 44.
+ نوشته شده در پنجشنبه ۲۶ مهر ۱۳۸۶ ساعت توسط مهدی
|
ما را شب دیدار بود هر شب جمعه