sitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gif
ويژه نامه
 ميلاد
حضرت زهرا
سلام الله عليها 
 
sitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gif
السلام عليك يا بنت رسول الله ، السلام عليك يا بنت نبي الله ، السلام عليك يا بنت حبيب الله ، السلام عليك يا بنت خليل الله ، السلام عليك يا بنت صفي الله ، السلام عليك يا بنت أمين الله ، السلام عليك يا بنت خير خلق الله ، السلام عليك يا بنت أفضل أنبياء الله ورسله وملائكته ، السلام عليك يا بنت خير البريه ، السلام عليك يا سيدة نساء العالمين من الأولين والآخرين
sitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gif
sitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gif
اهل‌بيت (ع)

حضرت فاطمه (سلام الله عليه
ا):
نَحنُ وَسيلَتُهُ في خَلقِهِ و نَحنُ خاصَّتُهُ و مَحَلُّ قُدسِهِ.
ما [اهل بيت] دست آويز الهی مردمان، برگزيدۀ خدا و منزلگاه قدس اوييم.

شرح ‌نهج‌البلاغه، ابن‌ابی‌الحديد، ج16، ص211
sitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gif
sitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gif
بانوى حماسه
زهرا!
تازه ترين اتّفاقى بود, كه در عالم افتاد!
و هيچ وقت نيست كه اين اتّفاق, باز هم تازه نباشد!
...
انّا اعطيناك الكوثر حرف تازه خدا بود:
نگاهى نو، به سراپاى هستى!
ارتباط خاك با خدا، مادر شهود و شهادت
بانوى محراب، بانوى اعتراض، بانوى حماسه، بانوى بسيج بنى هاشم
بانوى شهادت...
پيش از
زهرا
هيچ زنى را نديده بودند، كه پدر خويش را مادر باشد!
پيش از
زهرا
"شهادت" اين همه، تازگى نداشت . او كه آمد، جانى تازه گرفت .
قبلاً كلمه اى بود و بُعد معنا شد!
"شهادت" در خانه
زهرا، حيثيت پيدا كرد، بزرگ شد، و انتشار يافت!
زهرا!
تنها زنى بود كه در تمامى عمر، همه آنهايى را كه در زير سقف خانه كوچك خويش، تر و خشك مى كرد، قرار بود يا شهيد شوند و يا اسير!
و او، به روشنى اين همه را مى دانست:
مادرانه، شهادت را بزرگ مى كرد.
آگاهانه، شهادت را، شير مى داد!
به غنچه هايى آب مى داد، كه قرار بود آتش بگيرند!
"كوزه آب" را مى شناخت.
از جغرافياى
قتلگاه خبر داشت.
كربلا را بر دامن مى نشاند.
براى
عاشورا لالايى مى خواند. گيسوان اسارت را شانه مى زد!
حكايت چاه و محراب خون را، مى دانست.
با اين همه،
اهل شكايـت نبود!
اگر هم مى گفت
درد مى گفت كه درمان بشنود !
...
sitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gif
sitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gifsitar0gc.gif