کی شود در کمیل های شب جمعه پيدايت  کنم


گوشه اي تنها نشينم تا تماشايت  کنم

 

مي نويسم روي هر  گل نام  زيباي  تو  را


تا  که شايد اين شب جمعه ملاقاتت  کنم

 

هر سحر با ياد تو در گريه ام مي خوانمت


تا به کي از سوز دل ناله ز هجرانت دهم

 

چشمهاي خسته ام بارد ز هجرانت عزيز


انقدر بارم ز ديده تا  که پيدايت  کنم

 

هردم از نوميدي شمارم عقده هاي خويش  را


تا به کي از پشت در اهسته نجوايت  کنم

 

بي قرارم مهديا از بهر ديدار رخت


تا به  کي از مادرت زهرا تمنايت  کنم