بسمه تعالي
« جايگاه و ثمرات اعتكاف »
انسان در گريز از هواي نفس و فرار از اشتغالات زندگي در طريقت انس با معبود همواره نيازمند خلوتي است تا در انزواي وجود خويش در آثار صنع پروردگارش با ديدة عبرت بينديشد و با سوز دل و اشك ديده باطن خود را از زنگار گناهان بشويد و خانه دل را مصفاي حضور خالق هستي بخش سازد و اعتكاف زمينه چنين خلوتي را فراهم مي كند و فرصت و مجالي مي دهد براي پرداختن به امور نفس خويش و جلوه گري نور محبت خدا در اعماق سراي وجود انسان تا انسان بدون دلواپسي از كارهاي انجام نشده و وابستگيهاي روزمره خود را در سراي معبود خويش نظاره گر باشد و پيامبر گرامي اسلامي حضرت محمد مصطفي (ص) مي فرمايد: « با فضيلت ترين مردم كسي است كه عاشق عبادت باشد و با اشتياق تمام عبادت را به آغوش بكشد و با جسمش آن را دوست بدارد و براي آن فراغتي به وجود بياورد »
مساجد هميشه و همواره به عنوان پايگاه اعتكاف ، مركز خلوت و انس عابدان با معبود خويش محسوب مي گردند و اعتكاف روزهايي در خلوت خويش با خود بودن و به ياد خدا زيستن است اعتكاف گشت و گذاري است در كوچه پس كوچه هاي درون و گشتن در دنياي تو در توي دل و شناختن خود و مجاهدة با نفس و انس با معبود ، اعتكاف بريدن از غير و پيوستن به دوست براي دوباره برگشتن به جامعه منتهي با ره توشة خودسازي ، اعتكاف هجرتي دورني براي سير در دنياي باطن است و مروري بر نفسانيات خويش است تا گام بندگي تهذيب برداريم و گام بندگي برگيريم اعتكاف تمريني است سه روزه با (قيام ) و شب زنده داري و (صيام ) و روزه داري و يك عمر در معبد نياز و سجده گاه راز و نياز معتكف حريم بندگي باشيم ،اعتكاف اهل عبادت را عيد حضور است و اهل غفلت را روزنه اي به سوي نور خواندن و شنيدن كجا و ديدن كجا .
و اما اهميت اين سنت نبوي از ديدگاه قرآن
قرآن كريم درآياتي به مسئله اعتكاف اشاره كرده است از جمله :
به حضرت ابراهيم و اسماعيل عليهما السلام فرمان مي دهد كه خانه خدا را براي طوافكنندگان و معتكفان و نماز گزاران آماده سازيد .(1)
و اما روايات اعتكاف مجموعه اي مركب از مهمترين عبادات واجب و مستحب است لذا معجوني است شفا بخش و سازنده هم اثر نماز در آن است كه ياد خداست و بازدارندگي از گناهان باشد و هم نتيجه روزه كه سرّي از اسرار الهي است چنانكه حضرت امام رضا (ع) مي فرمايد: « روزه سري است بين خدا و بنده روزه براي من است و من جزا مي دهم (و يا من جزاي او هستم) مخصوصاً روزه ايام البيض در ماه رجب آثار ويژه اي دارد . »
پيامبر گرامي اسلام فرموده اند : « هر كس سه روز از وسط ماه رجب (سيزدهم ، چهاردهم و پانزدهم) را روزه بدارد در شبهايش به نماز شب قيام كند از دنيا رحلت نمي كند مگر با توبه نصوح .
به اميد توفيق درك ايام ماه رجب به ويژه ايام البيض .
ما را شب دیدار بود هر شب جمعه