« بي شرمي و بي غيرتي »
 
امام صادق (ع) مي فرمايد : يكي از لشكريان ابليس ملعون ، شيطاني است به نام ‹قفندر› كه هرگاه چهل روز در خانه اي ساز و آواز برپا شود ، و در آنجا مردم رفت و آمد كنند اين شيطان در اعضاي بدن صاحب خانه مي دمد ، و بعد از اين عمل ، غيرت در وجود صاحب خانه خاموش مي شود . تا آنجا كه اگر همسرش مورد تجاوز واقع شود ، غيرتي از خود نشان نمي دهد و تكاني نمي خورد .
در روايتي ديگر رسول اكرم (ص) مي فرمايد : هر كس در خانه اش چهل روز صداي ساز و آواز و ترانه سرايي بلند شود ، خداوند شيطاني را بر او مسلط مي كند كه هيچ عضوي از اعضاي بدن او نيست مگر آنكه شيطان بر آن مي نشيند ، و وقتي چنين شد ، شرم و حيا از او گرفته مي شود ،به طوري كه ديگر يك چنين شخصي باك ندارد كه چه بگويد ، و يا چه چيزهايي درباره ي او بگويند .
ابن عباس مي گويد : هر آوازي كه از دهان بيرون آيد و رضاي خدا در آن نباشد آواز شيطان است . نزد بعضي مراد از آواز شيطان ، غنا ، مزامير و ملاهي است، و به معناي ديگر مي توان گفت : هر بيان ، كلام و سخني كه بر خلاف رضاي حق تعالي باشد ، آن بيان ، كلام و سخن ، آواز شيطاني است . مانند : غيبت ، دروغ ، تهمت ، فحش ، ناسزا ، لعن و نفرين ، سخن چيني ، خبر چيني و عيب جويي ، و هر آنچه {به ناحق} گفته مي شود از آفات زبان است .
در حديث معراجيه ، رسول اكرم (ص) مي فرمود : در شب معراج عده اي از زنان امت خود را ديدم در حالي كه به عذاب سختي گرفتار بودند ، زني را ديدم به شكل سگ در حالي كه آتش از پشتش داخل و از دهانش خارج ميشد ، و اوزني بود خواننده و آوازه خوان !
 
منابع :
1- وسائل الشيعه جلد 14 صفحه ي 108
2- وسائل جلد 12 صفحه ي 232 ، مستدرك جلد2 ص 458
3- منهج الصادقين جلد 5 ص6 و ص 295 ، تفسير اثني عشري جلد 7 ص 408
4- عيون الاخبار الرضا جلد 2 ص 10 باب 30 ، بحار ، جلد 8 ، ص 309
نوشته شده از كتابي به نام « ابليس نامه يا قصه هاي شيطان » جلد اول نوشته ي محسن غفاري