قال المهدي عليه السلام : براي فرج (من) زياد دعا كنيد، چراكه اين (زياد دعا كردن) خود فرج و گشايش (در كارهاي) شماست
گفتم فراق تا کی ؟
گفتم که روی خوبت ار من چرا نهان است ؟
گفتا تو خود حجابی ، ورنه رخم عيان است
گفتم که ازتوپرسم جانا نشان کويت
گفتا نشان جه پرسی ، آن کوی بی نشان است
گفتم مرا غم تو خوشتر زشادمانی
گفتا که درره ما غم نيز شادمان است
گفتم که سوخت جانم از آتش نهانم
گفت آن که سوخت اورا کی ناله وفغان است
گفتم فراق تاکی ؟ گفتا که تا توهستی
گفتم نفس همين است ، گفتا سخن همان است
گفتم که حاجتی هست ، گفتا بخواه از ما
گفتم غمم بيفزا ، گفتا که رايگان است
گفتم زفيض بپذير اين نيم جان که دارد
گفتا نگاه دارش غمخانه توجان است
+ نوشته شده در شنبه ۱۸ شهریور ۱۳۸۵ ساعت توسط مهدی
|
ما را شب دیدار بود هر شب جمعه