رمضان ماه رحمت
**يا نور و يا قدوس **
روزه گرفتن، بدون باز داشتن چشم و گوش و زبان از خطا و لغزش، فقط گرسنگى كشيدن است و بس!
بايد پس از گذراندن هوا و هوس در كوره «استقامت»، با پتك سنگين «نه»، سر شيطان نفس را كوبيد! آن گاه، دل را صيقل و با آب «توبه» شستشو داد؛ تا همچون آينه، نور حق بر آن بتابد و صفات عاليه در آن انعكاس يابد ...
رمضان، ماه نزول قرآن، ماه نزول «فرشتهها» و «روح» بار ديگر از راه رسيد . دوباره سفره ضيافت الهى گسترده شد و پرهيزكاران به مهمانى خدا دعوت شدند! در اين ماه اگر تمامى اعضاء و جوارح روزه باشد؛ حتى خوابيدن و نفس كشيدن نيز عبادت و تسبيح است .
ماه غلبه بر شيطان درون و بيرون و بى اعتنا شدن و بى توجهى به ظواهر فريبندهاى است كه كمترين توجه به آنان، نورانيت درون را خاموش مىكند! ...
ماهى است كه در شبهاى قدر آن بايد، « دفترچه بيمه» زندگى را به مهر « تمديد اعتبار» امام زمان (عج) ممهور ساخت؛ زيرا در غير اين صورت، ديگر تحت پوشش ولايت نخواهيم بود!
«رمضان، ماهى است كه ابتدايش رحمت، ميانهاش مغفرت و پايانش آزادى از آتش جهنم است.»
اگر دل، دراين ماه، بهارى نشد؛ هميشه سال، پائيزى و سرد است .
سالكان، اين ماه را به رفع تكليف نمىگذرانند ... آن جا كه مىتوان با قطره اشكى در نيمههاى شب، انبوه آتشى را خاموش كرد؛
آنجا كه فرشتگان، به نزديك ترين مدار زمين رسيدهاند؛
آنجا كه شياطين در « بند» هستند؛
آنجا كه درهاى جهنم بسته است، درهاى رحمت باز؛
و ... آنجا كه روزه سپر است از آتش!
چرا غفلت؟!
ما را شب دیدار بود هر شب جمعه